Maand: februari 2025

Geluksschaamte

Ik merk dat het de laatste tijd een ongemakkelijke vraag is geworden: Hoe gaat het met je?

Ja, goed. Prima. Met jou?
Ook goed. 

(Stilte) 

Maar met de wereld… 
Ja, dat niet.

Ik ben niet de enige, ik hoor het om me heen. Eerst dacht ik dat het ‘gewoon’ een soort ja, hoe zal ik het noemen, een soort geluksschaamte was. Je ongemakkelijk voelen omdat je tevreden bent terwijl de wereld op het punt staat af te branden, mensen in Gaza en Oekraïne moeten vechten voor hun vrijheid of gewoon proberen te overleven, de klimaatcrisis aanzwelt, het land geregeerd wordt … Lees verder

Als je land een gesticht wordt

Demonstratie op de Dam tegen de Russische invasie, 27 februari 2022.

Op 24 februari 2022 viel het Russische leger Oekraïne binnen, een daad van agressie die het hele continent bedreigt. Zeker nu Trump het op een akkoordje wil gooien met Poetin om het land te verdelen tussen de twee imperialistische grootmachten, net als in 1939 Polen werd verdeeld tussen Hitler en Stalin.

Rusland werd in de vorige eeuw onder meer berucht omdat mensen die er politieke kritiek uitten voor gek werden verklaard en in inrichtingen gestopt. De erfenis van die werkwijze is dat nu het hele land een gesticht is. Dat … Lees verder

Het risico van lachen en ander ongemak

Laat ik het maar eerlijk bekennen: toen ik de bioscoop verliet vroeg ik me af of ik nou naar een comedy had zitten kijken of wat? Ik wist het gewoon niet. Het was een heel merkwaardig verhaal dat ik had gezien, wat nog eens versterkt werd doordat ik er geen idee van had wat precies de relatie van de hoofdpersoon was tot zijn medespelers. Terwijl dat toch de kern van het verhaal vormde. Was hij een broer, vriend, minnaar? Later kwam ik er achter dat ik in het begin kennelijk niet goed had opgelet. Zo’n film was het ook: even … Lees verder

En wéér ging de lamp stuk

Vorige maand schreef ik over hoe ik de pech had dat er een autolamp stuk ging en ik vanwege mijn enorme onhandigheid en gebrek aan zelfvertrouwen – dat zijn communicerende vaten – naar een garage moest om die te laten vervangen. Dat was een beetje merkwaardige ervaring.

Wat ik nog niet vertelde was dat drie weken later de lamp weer stuk ging. Het maakte dat ik me nog meer een kluns voelde dan voorheen. Niet alleen was ik niet in staat zelf een lamp te vervangen, ik slaagde er zelfs niet in die klus adequaat door een garage te laten … Lees verder

Doe je camera weg, zei ze

“Ik heb een wandeling uitgezocht van 15 kilometer. Over de Utrechtse Heuvelrug,” zei ze. “Maar er is één ding…” Er viel een stilte die ik niet opvulde en zich tergend langzaam uitrekte. “Ik hoop dat je niet boos wordt.” Nu wist ik helemaal niet hoe ik moest reageren. Ik kon wel ‘natuurlijk niet’ zeggen maar wat als er dan iets volgde dat me toch woedend zou maken? Ook al kon ik niks bedenken. De stilte rekte zich nog wat verder uit, je kon hem bijna horen kraken. “Ik wil dat je geen foto’s maakt tijdens de wandeling.” Was dat het? … Lees verder