'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Terwijl ik zondagavond in Parijs door de grijze miezer van de schemering naar de parkeergarage bij Gare du Nord liep, na een geweldig maal en een fijn weekend in deze schitterende lichtstad die nooit verveelt, kwam er een ambulance aan scheuren met een oorverdovende, snerpende sirene. Omstanders hielden de handen tegen de oren. De wagen… Lees verderOp de terugweg
Onbeschikbaarheid is misschien wel het interessantste boek dat ik dit jaar gelezen heb. Ik zeg bewust misschien omdat het boek ook gaat over de heilloze weg om alles in te delen in overzichten. Hartmut Rosa is een, naar ik begrepen heb, zeer gerespecteerde Duitse socioloog. Hij zoekt kortweg gezegd een verklaring voor waarom mensen ontevredener… Lees verderDe overeenkomst tussen voetbal en de Maan
Aan de titel lees je het niet af maar The Triangle of Sadness is een hilarische film. En een messcherpe maatschappijkritiek. Zelden zag ik de mechanismes van ongelijkheid, privileges en rijkdom zo helder en grappig in beeld gebracht. Ook nooit gedacht dat ik zo hard zou lachen om de meest afschuwelijke kotsscènes. Over het verhaal… Lees verderLachen om kapitalistische gekte
Op social media volg ik accounts met historische foto’s van Rotterdam. Ik heb altijd het idee dat het vooral in deze stad een populair genre is. Net als iedereen hier ben ik opgegroeid met verhalen over een stad die niet meer bestaat. Die geheel vernietigd is. Deze week nog kwamen er nieuwe beelden vrij die… Lees verderVoortschrijdend inzicht in Rotterdam
Olphaert den Otter schildert de mensheid zonder mensen te laten zien. Dat klinkt steriel maar het tegendeel is waar, het is ontroerend. Hij is bijvoorbeeld begaan met daklozen en schildert hun verblijfplaatsen. Zoals een plek in het Kralingse Bos, uit het zicht achter een paar struiken. Een paar stukken plastic. Daar woont iemand. Den Otter… Lees verderKwetsbare mensen
Het ritueel is voor de vaste bezoekers van deze site bekend: ik geef me op voor een hardloopevenement, begin te laat met trainen en de twijfel slaat toe. Zo hik ik er nu ook alweer weken tegenaan. Iedere ochtend opstaan met een goed voornemen, iedere avond naar bed met een gevoel van schuld. De Bruggenloop… Lees verderHoe smaakt pompoen, en andere levensvragen tijdens het rennen