'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Lang geleden bezocht ik Sicilië en voelde daar als het ware de aanwezigheid van de mafia. Dat was deels inbeelding, ik had net een roman gelezen over het onderwerp, maar dat was het niet alleen. De snelweg van niks naar nergens, het monument voor de vermoorde mafiabestrijder Falcone, de onitaliaanse, unheimische sfeer in Palermo. Er… Lees verderNostalgie houdt je altijd voor de gek
In de meeste films die ik zag over de meedogenloosheid van het kapitalisme zijn mensen van middelbare leeftijd en hoger het slachtoffer. Sorry, We Missed You; Nomadland, Ouistreham. In Zero Fucks Given (Rien à Foutre) is het de jonge generatie die de sjaak is. De aanklacht ligt er minder dik op, want ze weten niet… Lees verderVliegen zal nooit meer hetzelfde zijn
Babylon begint overweldigend. Een olifant die overduidelijk protesteert tegen transport per vrachtwagen door de vervoerders letterlijk onder te schijten. Een jonge actrice die op een wild feest een Weinstein-achtig figuur trakteert op een golden shower. En daar tussendoor nog meer bizar spektakel. Het gaat in een razend tempo achter elkaar door totdat na een half… Lees verderBabylon en de eeuwige Amerikaanse frustratie
Till is een ongewone Amerikaanse film over racisme. Hoewel de film gaat over gruwelijke misdaden is er geen geweld in te zien. De daders blijven ook letterlijk buiten beeld. Sowieso komen er relatief weinig witte acteurs in de film voor. Het is een soort omgekeerde ervaring. In reguliere Hollywood-films die het Amerikaanse racisme aan de… Lees verderTill, een film over racisme die de witte daders bewust buiten beeld houdt
Presque is een feel good movie over de dood die zich grotendeels afspeelt in en om een lijkwagen. De hoofdrolspeler is een spasticus, de scenarist trouwens ook want dat is dezelfde persoon. Net als de regisseur. Naast acteur is Alexandre Jolien ook een bekend en populair filosoof. Echt waar. De film, die heel grappig is,… Lees verderFeel good movie in een lijkwagen
Hield je ook al van me voordat ik er was, vraagt de jonge dochter Vicky halverwege de film Les Cinq Diables aan haar moeder. Het is zo’n vraag in de overtreffende trap die kinderen kunnen stellen als ze op zoek zijn naar bevestiging. In dit geval nadat de moeder op geruststellende toon tegen Vicky zegt… Lees verderVijf duivels en dan nog niks