'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
In mei schreef ik over La Belle Verte, een prettig gestoorde ecologische science fiction film uit 1996 die indertijd genadeloos flopte maar nu alsnog een hit is geworden bij jonge generaties omdat het toekomstbeeld zo accuraat is gebleken. Bij toeval zag ik ook op Netflix donderdag een andere film van dezelfde regisseur, Coline Serreau, en… Lees verderEen visionaire feministische film
Deze week zag ik laat op de avond een vrouw langs het park rennen. Zonder dat ik er iets aan kon doen was de eerste gedachte die in me opkwam ‘o, pas toch op’. Dat heb ik eigenlijk altijd bij zo’n tafereel, zelfs al heb ik mezelf al tientallen keren toegesproken dat het een onderdrukkende… Lees verderVrouwen, mannen en dit keer geen beren
Voleuses is een actiefilm waarin mannen slechts bijrollen spelen. Het verhaal is duidelijk geïnspireerd door Charlie’s Angels maar alles is gespiegeld. Dus de ‘angels’ zijn geen reddende engelen maar doorgewinterde dieven, gespecialiseerd in kunst- en juwelenroof. De ‘Charlie’ die hen aanstuurt is geen suffe oude verjaardagsoom maar de gewetenloze crimineel Marraine, vertolkt door icoon Isabelle… Lees verderEen lekkere actiefilm zonder mannen
Dit is Thelma & Louise in Marokko, denk je onwillekeurig tijdens het bekijken van Queens, een Marokkaanse roadmovie over twee vrouwen en een meisje die van Casablanca door het Atlas-gebergte op de vlucht zijn voor de politie. De film is mede met Nederlands geld gefinancierd maar heeft hier nooit de bios gehaald. Nu is Queens… Lees verderThelma & Louise, de Marokkaanse versie
Vrijdag is het 8 maart, Internationale Vrouwendag. Of zoals je ook zou kunnen zeggen, de dag van mannelijke onwetendheid. Want altijd zijn er weer kereltjes die gaan roepen ‘huh, wanneer is het dan mannendag?’ En dan hoeven ze niet eens Derksen of Van der Gijp te heten. De meeste mannen hebben geen idee in wat… Lees verderEen vrouwenfilm voor mannen om op 8 maart te bekijken
Ik ging op het IFFR naar Four Daughters en had geen idee wat ik ging zien, behalve dat het een Tunesische film was. Dat is in festivalbeleving ongeveer zoiets als een maaltijd in een Nepalees eethuisje, je weet niet wat het inhoudt maar het klinkt spannend. Twee uur later verliet ik compleet weggeblazen de bioscoop…. Lees verderWaar de obsessie met het vrouwenlichaam toe leidt