'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Zonder dat het een vooropgezet plan was, las ik de afgelopen maanden drie boeken over Parijs. En dan reken ik romans als Luister van Sacha Bronwasser niet eens mee, terwijl die ook veel vertellen over de ondoorgrondelijke stad die steeds met je flirt. Want dat is wat Parijs met je doet, je verleiden. Zonder dat… Lees verderDe wedergeboorte van Parijs
In een Parijse straat werd ik aangesproken door een wildvreemde die wilde weten of ik een Instagram-account had…
De ene wil een ander maar die Ander wil die ene niet De ander wil een ander maar Die ene heeft verdriet Zo luidt het simpele, romantische refrein van een lied van Ramses Shaffy, over de pijn van dolende harten die de komische kronkelwegen van verlangen volgen. Het zou ook de synopsis kunnen zijn van… Lees verderDe een wil de ander
De wedstrijd Nederland-Turkije keek ik in een sportcafé in Parijs. Laat ik maar meteen bekennen dat ik nooit eerder in een sportcafé ben geweest, behalve een keer min of meer per ongeluk in Londen. Die ervaring smaakte niet naar meer, het voelde een beetje alsof ik aan boord van een vikingenschip zat dat richting Dorestad… Lees verderTüteren in Parijs
Vorige maand overleed Susan Backlinie, de actrice die iedereen kent en waar niemand van heeft gehoord. Ze speelde de zwemster in de openingsscène van Jaws, de meesterlijke haaienthriller van Steven Spielberg uit 1975. Backlinie werd meteen verslonden en dat was meteen ook het einde van de rol van vrouwen in de film, op de zorgzame… Lees verderJaws in Parijs is veel beter en realistischer dan je zou denken
De toekomst is nu een jonge vrouw, terwijl die in het verleden een jonge man was. Ik ben opgegroeid met de narimpelingen van Rebel without a cause, waarin James Dean zich tegen de volwassenheid verzet, net als Holden Caulfield in Catcher in the Rye. En al die andere films en boeken over jongens aan de… Lees verderEen film als een selfie