'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
“Ik kom uit Italië”, zegt ze. Ik schrik. In de verder verlaten wachtruimte waar we ons bevinden staat een koffieautomaat die cappuccino en espresso belooft, zoals een reisbureau gelukkige herinneringen aansmeert: je weet dat het blauwe zwembad in werkelijkheid veel kleiner is en waarschijnlijk grenst aan een bouwplaats. Dit apparaat levert natuurlijk cappuccino noch espresso…. Lees verderRotterdam, Venetië
Het stoplicht oefende de roodstand zo lang dat ik het zat was en doorfietste, een automobilist stak verbeten zijn middelvinger op ook al had ik hem gehinderd noch aan het schrikken gebracht. Sowieso was ik verbaasd door zijn reactievermogen. Als ik al iemand een middelvinger wil geven ben ik daar steevast te laat mee. Deze… Lees verderToen de overheid mijn fiets in beslag nam…
Aan de Parkkade is vrijdag het Razzia monument onthuld, ter herinnering aan een verdrongen misdaad. Op 10-11 november 1944 werden in amper twee dagen door de nazi’s in Rotterdam bijna alle jongens en mannen opgepakt en naar Duitsland afgevoerd als dwangarbeider. In totaal 52.000 mensen, 80 procent van de mannelijke bevolking. Toen ze na de… Lees verderTussen goed en kwaad
Er zijn natuurlijk belangrijkere ontwikkelingen maar in de metro viel het me ineens op. De wereld, of in ieder geval het metrostel, zag er anders uit. Er waren geen blote enkels meer te zien. Op andere plekken bleek dat steekproefgewijs eveneens het geval. Althans in Rotterdam, een stad die qua street style nogal afwijkt van… Lees verderDe sok is weer terug
Ik ging naar Amsterdam om Rotterdam te zien. En dan bedoel ik niet de twee historische wedstrijden die Feyenoord deze week speelde in de Arena tegen het uitgebluste Ajax. Nee, ik bedoel echt Rotterdam. Dat zit zo. Museum Boijmans van Beuningen, een van de mooiste collecties ter wereld, is wegens verbouwing gesloten. Dat is al… Lees verderEen reis door de wereld in je eigen hoofd
De avond voelt alsof de zomer van plan is te vertrekken maar zich nog voor een laatste keer omdraait. De terrassen zitten vol, de jassen zijn nog uit en het duister is zacht donkerblauw. We lopen al keuvelend. Ik eet een yoghurtijsje met rode pepersmaak van de befaamde De IJssalon op de Meent. Het is… Lees verderAlfamannetjes en rodepeperijs