'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Ik zit in de trein en twijfel of ik echt misselijk aan het worden ben of dat ik het me inbeeld. En dat komt niet alleen door het stel dat naast me in de stiltecoupé zit te keuvelen. De man heeft zo’n rasperige stem dat die ook door m’n koptelefoon sijpelt. Vraag me niet waarom… Lees verderMislukte ambitie
Er is niets fijners dan een stiltecoupé. Het ruisen van de ramen, de cadans van de trein, de weilanden, vogels die opvliegen. Het is als een kapel die door het landschap raast. Of nee, een leeszaal. Want dan is het helemaal perfect. Lezen is de meest sympathieke manier van zwijgen. Maar zoals Lucebert dichtte: alles… Lees verderDodelijke stilte
De verhalen over Venetië gaan altijd over de tsunami aan toeristen. Die verstikken het centrum. Of de geschiedenis. Er is immers geen stad waar de tijd zo heeft stilgestaan. Of over dat de stad dreigt te verdrinken door de klimaatcrisis. Of het gaat over de Biënnale die me hier voor de zoveelste keer heen voert…. Lees verderHet recht op stilte