Een film als een selfie

De toekomst is nu een jonge vrouw, terwijl die in het verleden een jonge man was. Ik ben opgegroeid met de narimpelingen van Rebel without a cause, waarin James Dean zich tegen de volwassenheid verzet, net als Holden Caulfield in Catcher in the Rye. En al die andere films en boeken over jongens aan de afgrond van de toekomst, twijfelend tussen springen of afdalen.

Die verhalen zijn nu in handen van jonge vrouwen in een zelfde positie. Het verschil is dat de man al snel grijpt naar geweld om zijn onmacht te bezweren en de vrouw eerder in … Lees verder

De man die niet bestond

In Rotterdam woonde begin jaren ‘80 een kunstenaar die nooit heeft bestaan. Sommigen probeerden regelmatig een glimp van zijn mysterieuze bestaan op te vangen. Anderen, zoals ik, hoorden alleen maar vaag over hem, voornamelijk toen hij er al niet meer was.

Dat klinkt misschien een beetje vreemd maar het is ook een merkwaardig verhaal. Von Tuzzi, zoals de man heette, bewoonde het kleinste pand van de stad dat op een pilaar middenin de Wijnhaven is gebouwd, hoog boven het water. Je kunt het alleen met een boot bereiken. Het is een oud brugwachtershuisje van een draaibrug die al lang niet … Lees verder

Gekmakende liefde, een pareltje op Netflix

In 1994 ontmoette ik bij aankomst in Parijs een mij onbekende jonge vrouw die al in de eerste paar minuten uit het niets verklaarde dat ze verliefd op me was. Het was een vriendin van de vrienden die me van de trein haalden. Ik zag het als sociale onhandigheid en wist niet goed hoe te reageren.

Ze nam me met een smoes mee naar haar huis waar we een gesprek voerden dat alle kanten uitschoot maar nergens contact maakte. Ze had een aantrekkelijke schoonheid maar ook een je ne sais quoi dat me weerhield. Ik bestudeerde vooral haar boekenkast. Na … Lees verder

Een avondje met de dood

Een vriendin vroeg of ik mee wilde naar een performance over de dood en begrafenis. Nou heb ik een enorme hekel aan de dood. Ik heb er geen verstand van en wil dat als ervaringsdeskundige ook graag zo houden. Aan de andere kant vond ik de uitnodiging een eer, is ze een vriendin die alles leuk maakt en was het tijd om weer eens uit m’n comfort zone te stappen, voor zo ver ik die heb.

‘Ja, gezellig!’

Ik zou me er gewoon enthousiast instorten.

We moesten in een gang wachten, tussen een gezelschap van ik schat dertig allemaal nogal … Lees verder

Ik koop gewoon niks meer en dat is heel erg lekker

Een half jaar geleden, op 22 oktober, stopte ik met kopen. Voor een jaar. Geen kleding, geen sneakers, geen spullen. Tenzij er iets stuk gaat en vervangen moet worden. Voedsel natuurlijk wel. En boeken, want dat is voedsel voor de geest.

Niks kopen dus. In het begin vond ik dat moeilijk maar inmiddels ben ik er aan gewend. Ik kijk niet meer naar spullen. Bij de marathon bijvoorbeeld wordt altijd een custom shirtje aangeboden. Ieder jaar die twijfel, wel of niet kopen? Nu passeerde ik de kraam zonder aan die verlokking aandacht te besteden. Waarom zou ik? Ik heb nog … Lees verder