Het overbodige vervolg: Nous finirons ensemble

Niet zo goed als ik hoopte maar dat is het lot van vele sequels. Het eerste deel, Les Petits Mouchoirs, raakte me jaren geleden als een mokerslag. Een groep vrienden, een droomplek, een ideale vakantie die zich ontrafelt in alle menselijke tekortkomingen. In dit vervolg is het verhaal min of meer andersom: alles is een… Lees verderHet overbodige vervolg: Nous finirons ensemble

Traag kijken

Kikkers hoor je eerder dan je ze ziet. Misschien dat ze zo hard kwaken omdat ze juist zo’n goede camouflage hebben, een geintje van de evolutie. Je wordt onzichtbaar gemaakt waardoor niet alleen de roofdieren maar ook je potentiële partners je niet meer kunnen vinden. Dus krijg je een luid stemgeluid waarmee je de hele… Lees verderTraag kijken

Besmettelijke levenslust

Zijn we de afgelopen decennia truttiger en bekrompener geworden? Die vraag bekroop me toen ik in het Fotomuseum de tentoonstelling Lust for Life met werk van Ed van der Elsken zag. Met ‘we’ bedoel ik natuurlijk niet mezelf of jullie maar de anderen, de ‘we’ die je kent uit zinnetjes als ‘wat denken we te… Lees verderBesmettelijke levenslust