Al lopend belandde ik in de Middeleeuwen

Wie wandelt komt nog eens wat te weten. Zondag zocht ik een wandeling dicht bij huis die me toch onbekend zou zijn. Google adviseerde de Commandeursroute bij Maasland, door de polder. Zo’n 9 kilometer lang en op een kwartiertje rijden. Helemaal onbekend bleek het pad bij nader inzien niet. Bij aankomst in Maasland was er… Lees verderAl lopend belandde ik in de Middeleeuwen

Ontdekkingsreis door het platteland

Twee jaar geleden begon ik aan het Pieterpad. Ik ben destijds tot halverwege geraakt. Dit jaar staat de andere helft op het programma. Ik moest deze week terugdenken aan de gedachten die ik destijds opschreef omdat het over het platteland gaat. Het deel van Nederland dat zich deze week bij de verkiezingen zo liet gelden…. Lees verderOntdekkingsreis door het platteland

Niemand hoest meer in zijn elleboog

Naast me klonk een luide hoest. Zo’n diepe, die helemaal van de bodem van de longen geschraapt lijkt te worden. Met een donker geluid, vanwege het slijm waar de hoest zich doorheen wurmt. Eindigend in het gebries van een spuugmond. Mijn irissen bewogen zich naar de uiterste hoek van mijn oogkassen zonder dat ik mijn hoofd… Lees verderNiemand hoest meer in zijn elleboog

Feel good movie in een lijkwagen

Presque is een feel good movie over de dood die zich grotendeels afspeelt in en om een lijkwagen. De hoofdrolspeler is een spasticus, de scenarist trouwens ook want dat is dezelfde persoon. Net als de regisseur. Naast acteur is Alexandre Jolien ook een bekend en populair filosoof. Echt waar. De film, die heel grappig is,… Lees verderFeel good movie in een lijkwagen