Maand: september 2022

Ontsnapt

De avond was gevallen, meedogenloos als de herfst zelf. Het was duister, koud en nat op straat, de kleding voor overdag bleek ineens te zomers. Ik verlangde rillend naar huis en haastte me vanuit de stationshal naar een deelscooter, startte en reed weg over het Stationsplein, richting Kruisplein. Voorzichtig omdat het eigenlijk een voetgangersgebied is. Geloof ik. In gedachten oefende ik het gesprek met een boa, als die me mocht aanhouden.

Voetgangersgebied? Echt? Waar staat dat dan aangegeven? O, ik zag die geparkeerde politieauto’s staan. Wist niet dat die op een stoep staan. Erg verwarrend.

Klonk dat overtuigend genoeg? Vast … Lees verder

Athena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt

Athena is een film die niet op Netflix thuishoort. Tenzij je een Imax-scherm aan de muur hebt hangen met bijbehorende geluidsinstallatie. Zo’n combinatie doet recht aan de overweldigende ervaring die deze film van Romain Gavras is. Athena is een vrijwel permanent doorlopend spektakel met een overweldigende cameravoering en opzwepende soundtrack die je het gevoel geeft zelf middenin het geweld te zitten.

Want geweld is het, anderhalf uur lang, met slechts af en toe een pauze om op adem te komen. Dat onophoudelijke karakter maakt ook dat je begint te voelen hoe het is om daar te zijn. Er is geen … Lees verder

Vaudou Game en een onverwacht inzicht over zombies

In Grounds trad Vaudou Game op, de band van de Frans-Togolese artiest Peter Solo. Met zo’n naam kun je immers niet in je eentje optreden. Hij speelt afrofunk, aanstekelijke gitaarmuziek die je lichaam als het ware tot dansen dwingt. Van muziek heb ik amper verstand dus daar kan ik niet veel over zeggen maar halverwege gebeurde er iets bijzonders dat ik niet snel zal vergeten.

De artiest richtte zich tot het publiek en begon over de naam van de band. Vaudou Game. Dat spreek je uit als voedoe, of liever gezegd voodoo.

“Daar zijn jullie bang voor he?” zei … Lees verder

Illusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw

Influencers die zich ‘grof’ laten betalen voor positieve ‘recensies’, juice-verkopers die grossieren in sensationele leugens en schandalen omdat die veel geld opleveren, een elite die nerveus wordt en op maatregelen zint. Dat klinkt allemaal als het tijdperk van sociale media waar we doorheen scrollen maar het is het Parijs van de 19e eeuw.

De film Illusions Perdues is niet alleen indrukwekkend gemaakt maar ook een verrassend feest der herkenning. Alles waarvan je denkt dat het uniek is voor deze tijd zit er in. De film van 2,5 uur geeft je het gevoel van bingewatching en zelfs daar was toen daar … Lees verder

Nooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn

‘Misschien’ is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden.

Misschien is hij een schurk.
Misschien gaat het niet door.
Misschien is er geen god.
Misschien wel.

Zie je?
Kan allemaal. Of niet.

Ik moest er aan denken tijdens de voorstelling Schrödingers Hond van Kim Karssen die donderdag in première ging in Frascati. Ze gebruikt het woord vaak. Dat kan ook moeilijk anders want het stuk is een … Lees verder