'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
In het theater heb ik nogal eens last van mijn sprinkhanenbrein. Er wordt iets gezegd op het toneel, er ontspringt dan een associatie waar mijn hersens achteraan hoppen en vervolgens mis ik een deel van het verhaal. Of vrees ik dat te doen. Bij The Story of Travis gebeurde dat een aantal keren omdat het… Lees verderOndergedompeld in bewustzijn
Op woede rust een taboe. Wie boos wordt, heeft verloren, luidt een hedendaagse volkswijsheid. Het idee is dat wie boos is niet meer rationeel denkt, niet vatbaar is voor redelijkheid en zelfbeheersing verliest. In een samenleving waar alles draait om onderhandelen is dat onbruikbaar. Er lijkt wat voor te zeggen. In woede kun je domme… Lees verderWe hebben weer woede nodig
Ergens in het begin van de voorstelling Voor Heel Even merkt Micha Wertheim op dat alle oorlogen gevoerd worden om drie dingen die niet echt bestaan maar door mensen verzonnen zijn: God, geld en grenzen. Daar gaat de show dan ook over, over onze fantasie, of liever gezegd ons voorstellingsvermogen (no pun intended). Wertheim speelt… Lees verderIk verzin dit niet
‘Misschien’ is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden. Misschien is hij een schurk.Misschien gaat het niet door.Misschien is er geen god.Misschien… Lees verderNooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn
Ik zoek graag in oude kranten. En dan bedoel ik echt oud. Honderd jaar oud. Het is mijn manier om me over te geven aan serendipiteit, een fenomeen waar ik een beetje verslaafd aan ben. Van Dale’s woordenboek definieert dat zo: gave om door toevalligheden en intelligentie iets te ontdekken waar men niet naar op… Lees verderTheaterrellen in Rotterdam
Persoonlijke keuze van films, muziek, boeken, kunst en theater uit 2018.