'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Ik vermoed dat ik zondag, terwijl de regen onophoudelijk tegen de ruiten kletterde, meer tijd door heb gebracht op Mastodon dan op Twitter. Het kan komen omdat ik van Mastodon nog weinig begrijp maar de sfeer is er ook prettiger. En het is er niet zo druk. Een beetje zoals Twitter in 2007, 2008 toen… Lees verderDe herovering van internet
Bas Heijne tipte op Instagram Emmanuel Bove, naar ik begrepen heb een van Frankrijks meest vergeten schrijvers. Ik had er dan ook nooit van gehoord. Gelukkig was het door hem aanbevolen werk Het Voorgevoel een novelle van slechts 144 pagina’s, want ik loop al 10 titels achter met mijn GoodReads Reading Challenge 2022. Bovendien blijkt… Lees verderAls je alles achter je kunt laten…
Les Olympiades lijkt een film te zijn over relaties en casual seks. Maar het is een Franse film dus het gaat ook over iets anders. De titel slaat op de studentenwijk in Parijs, op de linkeroever, waar het verhaal zich afspeelt. De hoofdrolspelers zijn millennials. Ze lijken stuk voor stuk een vrijgevochten leven te leiden. Lol… Lees verderLes Olympiades, de verloren toekomst van millennials
Een nieuwe tentoonstelling in Palais de Tokyo is meestal een goed excuus om naar Parijs af te reizen. Zo je daar al een excuus voor nodig hebt. Ik ken geen ander gebouw dat zelf zo onderdeel is van de tentoonstellingen die het toont. Dat komt doordat de kunstenaars en curatoren met het pand mogen doen… Lees verderKunst in Parijs
In Parijs bezocht ik Grand Palais, een tentoonstellingsgebouw dat z’n naam eer aan doet en zoals alles in de stad nu detectiepoortjes heeft tegen opblaasterroristen. Begrijpelijk maar het zorgt voor de vreemde gewaarwording dat er vijanden onder je medemensen zijn. Althans dat de mogelijkheid bestaat dat ze er zijn. Voor je het weet, vind je… Lees verderAngst en kunst in Parijs