'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Metronom is een film die je de jaren ‘70 insleurt. Al struikelde ik meteen bij de entree. De hoofdrolspeelster, draagt die nou een Rains regenjas? Lijkt er wel verdomd op zeg. Maar het verhaal speelt in Roemenië, ten tijde van de communistische dictatuur. Hoe dan? Ik zal het verkeerd gezien hebben want de rest van… Lees verderLeven in een dictatuur
Het gebeurde in een opwelling, zoals overigens het meeste in mijn leven. Een kunstminnende vriendin dm’de me op 18 april plagerig een clip van artfluencer Cathelijne Blok die de opening van de nieuwste tentoonstelling in Tate Modern – Hilma af Klint & Piet Mondrian: Forms of Life – opluisterde met haar aanwezigheid. “Je was er… Lees verderLonden in 22 uur, uit en thuis
Tár duurt bijna drie uur en al die tijd is de hoofdrolspeelster, Cate Blanchett in beeld. Zij is Lydia Tár, een van de beste dirigenten ter wereld. De absolute wereldtop, zeggen bewonderaars dan die daarmee en passant meteen zichzelf als kenner kunnen presenteren. Daar gaat het vaak om in typische mannenwerelden, de grootste, beste, snelste,… Lees verderIs Tár een grensoverschrijdende film?
Door een samenloop van omstandigheden kon ik dinsdag voor de tweede keer naar de grote Vermeer-tentoonstelling in het Rijksmuseum. Die wordt aangeprezen als een once in a lifetime experience dus je begrijpt hoe bijzonder dat is. Ik ging iets voor de tweede keer meemaken wat je slechts één keer in je leven ervaart. Een soort… Lees verderHoe ik ontdekte dat Vermeer een feministische schilder is
Een vriendin klaagde dat op Koningsdag om veel openbare plekken in de stad plots hekken stonden en je moest betalen om er naar binnen te mogen. Festivals op pleinen, terrassen die afgeschermd werden. Op vertrouwde plekken was het plots niet meer mogelijk neer te strijken en mensen te kijken. Het waren evenemententerreinen geworden. Ik vond… Lees verderDe terraskolonisatie