Maand: oktober 2024

Gemiste kunst

In Parijs bezocht ik twee tentoonstellingen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben maar in mijn hoofd gebeurde dat wel. Alleen al omdat ik ze achter elkaar zag. Het resultaat was een openbaring.

De eerste was Arte Povera in Bourse de Commerce, een tentoonstellingsruimte in het centrum van Parijs waar de miljardair Pinault zijn verzameling aan het publiek toont. De titel – arme kunst – is geen cynische grap maar de naam van een invloedrijke beweging van Italiaanse kunstenaars die een soort kale kunst wilde maken. Kunstwerken gemaakt van alledaagse materialen en die je niet kunt ophangen … Lees verder

Zo erg is Parijs

Parijzenaars denken altijd dat ze alles beter kunnen dan de rest van de wereld. Zelfs de Olympische Spelen. Daarmee opent Julie Collas, een bedrijfsjurist die stand up comedian werd, haar Engelstalige show Oh my god, she’s Parisian. Ik moest lachen, net als iedereen in het tot op de laatste centimeter gevulde piepkleine zaaltje in het Parijse Théatre BO Saint Martin. Maar ik dacht ook, verdomd ze hebben gelijk, die Parijzenaars. Ze doen ook heel veel beter dan de rest van de wereld. Van eten tot mode, van kunst tot sport, van vervoer tot publieke ruimte.

Maar daar gaat het … Lees verder

Een avondje ‘vreemde’ cultuur is zo gek nog niet

In een uitverkocht Ziggo Dome te Amsterdam woonde ik een concert bij van Diljit Dosanjh. Je hebt waarschijnlijk nog nooit van hem gehoord maar toch is hij een van de populairste artiesten op de planeet. Op Instagram heeft hij 23 miljoen volgers, fors meer dan bijvoorbeeld Madonna met haar 18 miljoen. In Londen staat hij drie avonden in het O2, dat plaats biedt aan 20.000 toeschouwers. Diljit Dosanjh is een Indiase superster, acteur en zanger, die momenteel een wereldtoernee maakt.

Zijn wervelende show confronteerde me met een aantal zaken. Zo dacht ik tot vrijdagavond dat concerten van Westerse bands allemaal … Lees verder

De hel, dat ben ik

Sommige citaten ken ik al mijn hele leven zonder enig idee te hebben waar ze vandaan komen. De hel, dat zijn de anderen, van Jean-Paul Sartre, is er zo een. L’enfer, c’est les autres. Ik weet alleen van de discussie of de vertaling niet zou moeten luiden ‘de hel, dat is de anderen’. Zonder enig benul van de filosofische betekenis ging mijn voorkeur altijd naar de eerste uit, zijn. Dat klinkt mooier, zeker als je jongvolwassene bent. Dan hoeft het ook geen nadere uitleg. De hel, dat zijn de anderen. Helder. Stap in het openbaar vervoer, de auto, ga naar … Lees verder

Vergeet niet te leven

Een succesvolle reclamemaker zit met zijn team in een bespreking met een klant, een zuivelfabrikant. Aan de muur prijkt een Lion d’Or, de Oscar van de reclamewereld. De zuivelman is ontevreden over de bedachte slogan voor een potje yoghurt. Die vindt hij te droog. Het creatieve brein in het gezelschap doet wat suggesties terwijl je de irritatie voelt oplopen.

De ontevreden zuivelfabrikant wijst het ene na het andere alternatief resoluut af. Dan is de reclamemaker het zat. “Zal ik je eens vertellen wat er echt mis is? Hè.. hè? Die yoghurt van jou is niet te vreten.” Of woorden van … Lees verder