Maand: oktober 2024

Een mannenprobleem

Alle mannen hebben een dikke buik. Nou ja, natuurlijk niet álle mannen maar 80 procent. Dat schat ik althans na een middag op het strand in een Zuideuropees vakantieland. De mannen waren voornamelijk toeristen uit de noordelijker delen van Europa. Ik zat op een handdoek in de zon, staarde naar de horizon en om de zoveel tijd liep er iemand door beeld. Altijd verscheen eerst de buik. Of zeg maar pens. En dan de rest van het lijf. Meestal liep de man enigszins moeilijk. Het valt ook niet mee met zo’n gevulde hangbuik van al gauw een paar kilo elegant … Lees verder

Niks meer kopen, dat is pas lekker

Ik heb een jaar lang niks gekocht. Of laat me eerlijk zijn: bijna helemaal niks gekocht. Dat komt door een vriendin die vorig jaar oktober – opnieuw – klaagde dat ze te veel kocht. Kleding vooral, dat gaat zo lekker online. Maar er is meer gadgets, spullen, dingen. Ons leven is als het ware obees omdat al die spullen ruimte innemen en een last vormen. 

Tijd voor de harde aanpak dus. We spraken af een jaar lang niks te kopen. Dat wil zeggen: geen nieuwe kleding of spullen. Behalve als er iets vervangen moet worden omdat het stuk is. Dat … Lees verder

Witte woorden

In een tankstation langs de autoroute kocht ik een boek. Ik weet dat het niet goed is om boeken te kopen bij tankstations want dan sterven de boekhandels. En dode boekhandels kunnen geen schrijvers voeden. Dan worden er geen boeken meer geschreven. Dus met deze ene handeling bracht ik het voortbestaan van de wereldliteratuur in gevaar. Je ziet, ik ben heel goed in me schuldig voelen.

Maar ook in rationaliseren. In Frankrijk worden boeken beter beschermd dan wolven. In iedere straat zitten boekhandels, alsof het kappers zijn. Op tv praten ze over boeken. Dat kunnen ze in Nederland niet en … Lees verder

Mannen onder elkaar

Het leven is als een abstract schilderij, het gaat niet om wat het voorstelt maar wat je er in ziet. Dat is ongeveer de portee van Dialogue avec mon jardinier (Gesprek met mijn tuinman), een film van de Franse meester Jean Becker uit 2007 die momenteel in de kelders van Netflix te vinden is. 

Een succesvolle Parijse kunstenaar die een midlife crisis doormaakt trekt in het oude huis van zijn overleden ouders op het Franse platteland. Hij stelt een tuinman aan om de wildernis rond het huis, een mooie metafoor voor zijn leven, op orde te brengen.

De tuinman blijkt … Lees verder

Lees dit stuk niet

Emilia Pérez, die deze week in première ging, is de bijzonderste film die ik dit jaar zag. Stop nu met lezen. Ga de film zo onbevangen mogelijk zien, dat maakt de ervaring nog specialer. Want een ervaring is het.

Ok, dan niet. Ik wist zelf niks van de film. Behalve een trailer die me totaal niet aansprak. Een goede vriendin appte me vervolgens uit het niets een foto van de filmaffiche: “Je moet gaan, meer zeg ik niet.” Dat was alles. Het is een geheimzinnige opdracht die zo uit de film zelf lijkt te komen. Ik vroeg niks. Ik ging, … Lees verder