'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Lang geleden bezocht ik Sicilië en voelde daar als het ware de aanwezigheid van de mafia. Dat was deels inbeelding, ik had net een roman gelezen over het onderwerp, maar dat was het niet alleen. De snelweg van niks naar nergens, het monument voor de vermoorde mafiabestrijder Falcone, de onitaliaanse, unheimische sfeer in Palermo. Er… Lees verderNostalgie houdt je altijd voor de gek
Ik pakte een blikje Heineken uit de koelkast, nam een slok en al snel voelde ik iets vreemds gebeuren. Er veranderde iets in mijn hoofd, mijn hersenen. Ik keek naar het blikje. Verdomd, verkeerde gepakt. Dit was geen 0.0. Hoezo merkte ik dat op deze manier en niet aan de smaak? Een half jaar geleden… Lees verderWat ik ervoer en dacht na die ene slok
In de meeste films die ik zag over de meedogenloosheid van het kapitalisme zijn mensen van middelbare leeftijd en hoger het slachtoffer. Sorry, We Missed You; Nomadland, Ouistreham. In Zero Fucks Given (Rien à Foutre) is het de jonge generatie die de sjaak is. De aanklacht ligt er minder dik op, want ze weten niet… Lees verderVliegen zal nooit meer hetzelfde zijn
Het verhaal van Las Bestias is simpel. Een Frans stel van middelbare leeftijd heeft een boerderij gekocht in de bergen van Galicië, het ruige noordwesten van Spanje. In zo’n dorp dat aan het afsterven is. Er wonen nog wat oude mensen, boeren, maar de huizen raken in verval en zelfs de toekomst lijkt er vertrokken…. Lees verderDe hel van het platteland
Er zijn simpele dingen over de Tweede Wereldoorlog die ik nog niet weet. Niet de verhalen over verschrikkingen en barbarij, die nog steeds ontdekt worden, maar gewoon basale dingen. Waarom kon Hitler verslagen worden? De samenwerking van geallieerden, de oorlog op twee, drie fronten, dat soort dingen wist ik wel. Maar er blijkt nog een… Lees verderIk wist niet dat Hitler hierdoor verloor
Op woede rust een taboe. Wie boos wordt, heeft verloren, luidt een hedendaagse volkswijsheid. Het idee is dat wie boos is niet meer rationeel denkt, niet vatbaar is voor redelijkheid en zelfbeheersing verliest. In een samenleving waar alles draait om onderhandelen is dat onbruikbaar. Er lijkt wat voor te zeggen. In woede kun je domme… Lees verderWe hebben weer woede nodig