'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Athena is een film die niet op Netflix thuishoort. Tenzij je een Imax-scherm aan de muur hebt hangen met bijbehorende geluidsinstallatie. Zo’n combinatie doet recht aan de overweldigende ervaring die deze film van Romain Gavras is. Athena is een vrijwel permanent doorlopend spektakel met een overweldigende cameravoering en opzwepende soundtrack die je het gevoel geeft… Lees verderAthena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt
In Grounds trad Vaudou Game op, de band van de Frans-Togolese artiest Peter Solo. Met zo’n naam kun je immers niet in je eentje optreden. Hij speelt afrofunk, aanstekelijke gitaarmuziek die je lichaam als het ware tot dansen dwingt. Van muziek heb ik amper verstand dus daar kan ik niet veel over zeggen maar halverwege… Lees verderVaudou Game en een onverwacht inzicht over zombies
Influencers die zich ‘grof’ laten betalen voor positieve ‘recensies’, juice-verkopers die grossieren in sensationele leugens en schandalen omdat die veel geld opleveren, een elite die nerveus wordt en op maatregelen zint. Dat klinkt allemaal als het tijdperk van sociale media waar we doorheen scrollen maar het is het Parijs van de 19e eeuw. De film… Lees verderIllusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw
‘Misschien’ is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden. Misschien is hij een schurk.Misschien gaat het niet door.Misschien is er geen god.Misschien… Lees verderNooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn
Het boek uit 1924 is bijna honderd jaar oud maar de sfeer die het oproept voelt als die vandaag. Nooit eerder in mijn leven voelde ik me zo opgesloten in de geschiedenis als nu. Vluchten kan niet meer. In Hotel Savoy van de Oostenrijkse schrijver Joseph Roth arriveert de hoofdpersoon in een gigantisch hotel met… Lees verderNiemand kan ontsnappen uit Hotel Savoy
Ik las ergens dat Bodies Bodies Bodies wil laten zien dat Gen Z jongeren geen zinvolle relaties ontwikkelen omdat ze heel de tijd met hun foons bezig zijn. Dat lijkt me een beetje oude mensen kritiek. In de film haperen die relaties inderdaad, maar dat komt meer door het script dan de permanent aanwezige foons…. Lees verderBodies bodies bodies: de panische angsten van Gen Z