'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Er bestaat echt zoiets als de stem van de onderdrukte vrouw. Mijn moeder kon die soms laten klinken, mijn tantes ook. Ik hoor het geluid nog wel eens op straat in het voorbijgaan: een plots hoge stem die praat als een kind. Letterlijk klein gemaakt. Meestal wordt de stem opgezet als de vrouw in kwestie… Lees verderVrouwen die alles slikken
Je moet niet altijd alles willen weten
Een vriendin duikt rond deze tijd van het jaar dagenlang de bossen in om paddenstoelen te plukken. Ze vertelt er zo extatisch over dat ik vermoed dat het om meer gaat dan eekhoorntjesbrood maar ze bezweert me altijd dat het niet zo is. Soms ben ik jaloers op haar. Ik weet dat als ik paddenstoelen… Lees verderFantastic fungi, de paddenstoelen verdienen beter
Achteraf heb ik het gevoel dat ik bij het kijken naar Madre de helft van de tijd met m’n mond open heb gezeten. Van verbazing, verwondering dan wel verbijstering. De film opent met een huiveringwekkende scene. Een moeder in Spanje – fabelachtig gespeeld door Marta Nieto – krijgt een telefoontje van haar 6-jarig zoontje die… Lees verderMadre, zo heftig maak je het zelden mee
Op het moment dat de lockdown begon dacht ik, net als zovele anderen die verder niet direct bedreigd werden door de gevolgen, dat ik zou gaan schrijven, lezen, leren. Of in een andere volgorde. Ik begon in een ebook uitgave van Decamerone zonder er op te letten dat het boek bijna 900 pagina’s telt. Ik… Lees verderToen het wild geraas was gestaakt
Queen and Slim is een heel gewone film die uiterst bijzonder is. Allereerst omdat de hoofdrolspelers en het grootste deel van de andere spelers zwart zijn. Dat zou heel normaal moeten zijn maar gedurende het kijken word je je er weer eens bewust van hoe weinig je dat ziet. En hoe merkwaardig dat is. De film… Lees verderQueen & Slim, een klopjacht zonder cliché’s