'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Als ik op straat zo’n minibiebkastje zie staan met gratis te lenen boeken, of door een antiquariaat snuffel tussen boeken die iedereen allang vergeten is, voelt het vaak alsof ik op een begraafplaats ben. Er is leven maar het is voorbij. Wie gaat nog boeken lezen die 40 jaar geleden geschreven zijn maar intussen opgepeuzeld… Lees verderDe schat die verborgen ligt in oude boeken die niemand meer leest
Zonder dat het een vooropgezet plan was, las ik de afgelopen maanden drie boeken over Parijs. En dan reken ik romans als Luister van Sacha Bronwasser niet eens mee, terwijl die ook veel vertellen over de ondoorgrondelijke stad die steeds met je flirt. Want dat is wat Parijs met je doet, je verleiden. Zonder dat… Lees verderDe wedergeboorte van Parijs
Op weg naar Parijs, om daar een cursus Frans te volgen, kocht ik bij een tankstation waar de Flixbus een tussenstop maakte in een overmoedige bui een boek dat ik niet kende, noch ooit van gehoord had. Een goedkope pocketeditie van een 25 jaar oude megabestseller. Ik probeerde de eerste regels te lezen: Été 1996. Le… Lees verderFantasie of fantasy, dat is een wereld van verschil
Nooit eerder las ik in een roman het woord ‘vijand’ en dacht hé, dat ben ik. Het overkwam me in Winarta, een verpletterende novelle van de Indonesische schrijver Basuki Gunawan. Hij schreef het verhaal in het Nederlands als feuilleton het tijdschrift De Nieuwe Stem. Een boekuitgave ging in 1954 – vijf jaar nadat Nederland de… Lees verderDe vijand die we zelf zijn
Is een extreemrechts het echte gevaar of is het een symptoom van een veel ernstiger aandoening? Kristof Calvo, een Belgische groene politicus die goed bekend is met de Nederlandse politiek, kiest in zijn boek Staat van Vertrouwen voor het laatste. Volgens hem is de gestage opkomst van extreemrechts de kanarie in de kolenmijn: ook al… Lees verderEen heerlijk boek vol politieke ideeën
Ik leg voortdurend lijstjes aan van boeken die ik wil lezen. Maar uiteindelijk lees ik hele andere, die min of meer toevallig op m’n pad komen. Dat geldt overigens niet alleen voor boeken. Ik heb hetzelfde met films, recepten, zelfs vakanties. De todo-lists moeten mijn impulsieve gedrag bezweren, tevergeefs want in werkelijkheid ren ik mijn… Lees verderDe roman Waar ik liever niet aan denk, doet zijn titel eer aan