'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Rennen over het strand, op blote voeten, dat had ik ook nog nooit gedaan. Ja natuurlijk wel sprintjes, hard naar de zee rennen en dan terugdeinzen voor de eerste golf alsof er een stoplicht op rood springt. Maar verder niet. Nu rende ik kilometers. De eerste honderden meters dacht ik aan scherpe schelpen die door… Lees verderNooit meer vrijheid
In horrorfilms zie je wel eens apparaat of voorwerp dat behekst is. De hoofdpersoon verkeert in een overduidelijke staat van nietsvermoedendheid, lezend, tuinierend of tv-kijkend, de camera draait weg en een voorwerp komt in beeld, een kettingzaag, strijkijzer, tv-toestel of vleesmes, betekenisvol uitgelicht, de muziek zwelt clichématig aan zodat dertien beroemde componisten zich tegelijk omdraaien… Lees verderDe fiets
Je ziet niet vaak een buitenlandse film waarin Nederlanders de slechteriken zijn maar Buffalo Boys laat er geen misverstand over bestaan. De debuutfilm van Mike Wiluan is een Indonesische western die speelt in de 19e eeuw. Ja, dat lees je goed: Indonesische western. Het is weer eens wat anders, geen spaghettiwestern maar een bami-western. Twee… Lees verderNederlandse slechteriken in bami-western
Onderhoudende, amusante film over een gepassioneerde, complexe relatie zoals die alleen in Frankrijk gemaakt kan worden. Over een stel door de jaren heen, van 1973 tot heden. Hij is schrijver, zij zijn muse en alles komt voorbij, liefde, passie, jaloezie, seks, overspel, succes, mislukking, familie, therapie, etcetera. Debuutfilm van de 38-jarige bestsellerschrijver Nicolas Bedos die… Lees verderIdeale liefde: Mr & Mrs Adelman
Net als de rest van de wereld probeer ik de tijd die ik op sociale media doorbreng terug te dringen. En net als bij de rest van de wereld -behalve dan de 640.000 Nederlanders die afscheid namen van Facebook – lukt dat natuurlijk niet. Ik ben immers verslaafd, ze noemen me niet voor niets een… Lees verderMijn leven als social junkie
De hemel was grijs als een zinken dak, de regen hing twijfelend aan de wolken en de lucht was op zijn beurt koud als metaal. Het was kennelijk ook nog eens metaforenmaandag. Ik trok de deur van de koffiezaak waar ik de ochtend vermalen had achter me dicht. Ik moest nu echt iets gaan doen,… Lees verderJanuari