'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Wat doet die daar nou, zei C. verbaasd toen we de stad uitreden om Antwerpen te bezoeken. Een stuk verderop liep iemand over de busbaan naast de drukke weg. Een rolkoffer achter zich aan slepend en een blauwe Albert Heijn-tas in de andere hand. Een ouder persoon in een keurige lange donkere winterjas. Dit zag… Lees verderNiet gered
Miracol is, zoals de Roemeense titel al doet vermoeden, een wonderlijke film. Een jonge vrouw glipt weg uit een klooster en gaat op weg naar een raadselachtige afspraak. Vervolgens wordt ze slachtoffer van een gruwelijke misdaad. Zo gruwelijk als ik zelden in een film meegemaakt heb. Terwijl je eigenlijk niets te zien krijgt. Dat lijkt… Lees verderMiracol, een wonderlijke thriller
Wat ik bedacht toen ik bijna overhoop werd gereden door een fietser
De avond was gevallen, meedogenloos als de herfst zelf. Het was duister, koud en nat op straat, de kleding voor overdag bleek ineens te zomers. Ik verlangde rillend naar huis en haastte me vanuit de stationshal naar een deelscooter, startte en reed weg over het Stationsplein, richting Kruisplein. Voorzichtig omdat het eigenlijk een voetgangersgebied is…. Lees verderOntsnapt
Athena is een film die niet op Netflix thuishoort. Tenzij je een Imax-scherm aan de muur hebt hangen met bijbehorende geluidsinstallatie. Zo’n combinatie doet recht aan de overweldigende ervaring die deze film van Romain Gavras is. Athena is een vrijwel permanent doorlopend spektakel met een overweldigende cameravoering en opzwepende soundtrack die je het gevoel geeft… Lees verderAthena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt
In Grounds trad Vaudou Game op, de band van de Frans-Togolese artiest Peter Solo. Met zo’n naam kun je immers niet in je eentje optreden. Hij speelt afrofunk, aanstekelijke gitaarmuziek die je lichaam als het ware tot dansen dwingt. Van muziek heb ik amper verstand dus daar kan ik niet veel over zeggen maar halverwege… Lees verderVaudou Game en een onverwacht inzicht over zombies