'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Vannacht keek ik tot 3 uur onafgebroken reels van zakkenrollers op Instagram. Vraag me niet waarom. Waarom? Geen idee. Het is verslavend. Een soort fruitautomaat. Steeds opnieuw proberen in de hoop op, ja op wat? Zakkenrollers interesseren me niet. Ik heb geen behoefte ze tegen te komen, op te sporen of er zelf een te… Lees verderBasilicumplantjes redden
Ik vermoed dat ik zondag, terwijl de regen onophoudelijk tegen de ruiten kletterde, meer tijd door heb gebracht op Mastodon dan op Twitter. Het kan komen omdat ik van Mastodon nog weinig begrijp maar de sfeer is er ook prettiger. En het is er niet zo druk. Een beetje zoals Twitter in 2007, 2008 toen… Lees verderDe herovering van internet
Influencers die zich ‘grof’ laten betalen voor positieve ‘recensies’, juice-verkopers die grossieren in sensationele leugens en schandalen omdat die veel geld opleveren, een elite die nerveus wordt en op maatregelen zint. Dat klinkt allemaal als het tijdperk van sociale media waar we doorheen scrollen maar het is het Parijs van de 19e eeuw. De film… Lees verderIllusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw
De kracht van Twitter heeft zich weer eens getoond. Zoals ik in m’n vorige post schreef zag ik in een film een portretfoto die ik herkende, in de zin van ‘hé, die heb ik wel eens eerder gezien’, zonder verder een idee te hebben van hoe of wat. Omdat het een thriller betrof die vol… Lees verderHet raadsel van de foto
Je moet niet altijd alles willen weten
Rennen over het strand, op blote voeten, dat had ik ook nog nooit gedaan. Ja natuurlijk wel sprintjes, hard naar de zee rennen en dan terugdeinzen voor de eerste golf alsof er een stoplicht op rood springt. Maar verder niet. Nu rende ik kilometers. De eerste honderden meters dacht ik aan scherpe schelpen die door… Lees verderNooit meer vrijheid