Athena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt

Athena is een film die niet op Netflix thuishoort. Tenzij je een Imax-scherm aan de muur hebt hangen met bijbehorende geluidsinstallatie. Zo’n combinatie doet recht aan de overweldigende ervaring die deze film van Romain Gavras is. Athena is een vrijwel permanent doorlopend spektakel met een overweldigende cameravoering en opzwepende soundtrack die je het gevoel geeft… Lees verderAthena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt

Vaudou Game en een onverwacht inzicht over zombies

In Grounds trad Vaudou Game op, de band van de Frans-Togolese artiest Peter Solo. Met zo’n naam kun je immers niet in je eentje optreden. Hij speelt afrofunk, aanstekelijke gitaarmuziek die je lichaam als het ware tot dansen dwingt. Van muziek heb ik amper verstand dus daar kan ik niet veel over zeggen maar halverwege… Lees verderVaudou Game en een onverwacht inzicht over zombies

Illusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw

Influencers die zich ‘grof’ laten betalen voor positieve ‘recensies’, juice-verkopers die grossieren in sensationele leugens en schandalen omdat die veel geld opleveren, een elite die nerveus wordt en op maatregelen zint. Dat klinkt allemaal als het tijdperk van sociale media waar we doorheen scrollen maar het is het Parijs van de 19e eeuw. De film… Lees verderIllusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw

Nooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn

‘Misschien’ is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden. Misschien is hij een schurk.Misschien gaat het niet door.Misschien is er geen god.Misschien… Lees verderNooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn